Płatnicy dziesięciny w Irlandii, 1831
29,067 rekordów
Zmień kategorię lub kolekcję
Imię i nazwisko
Miejsce zamieszkania
Dodaj szczegóły
Słowa kluczowe
Płeć
Dopasuj dokładnie
Wyczyść formularz
Szukaj w zbiorze: Płatnicy dziesięciny w Irlandii, 1831
Imię i nazwisko
Miejsce zamieszkania
Dodaj szczegóły
Słowa kluczowe
Płeć
Wyczyść formularz
Płatnicy dziesięciny w Irlandii, 1831
29 067 rekordów
Rejestr ten jest główną ewidencją, która przetrwała do dziś, dotyczącą osób biorących udział w osławionej wojnie dziesięcinowej (Tithe War). Wszystkie gospodarstwa domowe żyjące z roli miałby prawny obowiązek płacić dziesięcinę roczną (lub podatek kościelny) w wysokości 10% wartości wyprodukowanych produktów. Wszyscy właściciele ziemscy, niezależnie od wyznania, musieli płacić ten podatek na rzecz oficjalnego Anglikańskiego (Episkopalnego) Kościoła Irlandii. Farmerzy wyznania rzymskokatolickiego musieli płacić dziesięcinę również własnym kapłanom, i w konsekwencji głęboko znienawidzili ten oficjalny podatek.<br>Nazwiska wymienione w rekoradch tego rejestru należą do tych, którzy odmówili płacenia dziesięciny, i którzy zostali spisani przez duchownych Kościóła Irlandii. Informacje podane w rejestrze mogą zawierać imię i nazwisko, adres, zawód, informacje dotyczące właściwej parafii, które często zawierają dane ze spisów z lat 1831 i 1841 dla porównania (liczba domów zapisanych w spisie vs liczba płatników dziesięciny) oraz tekst stosownego oświadczenie duchownego.<br><br>W latach 1830 i 1831 sytuacja zaostrzyła się tak, że wiele osób odmówiło płacenia dziesięciny. W kolejnych latach doszło do kilku "bitew" między rolnikami, duchowieństwem i policją, w wyniku których zginęło wiele osób. Jest to pamiętane jako wojna o dziesięcinę, a ludzie najbardziej dotknięci tym konfliktem są dokładnie tymi, którzy najbardziej ucierpieli z powodu emigracji i głodu w następnym pokoleniu.<br>Jest to unikalny zapis tych ludzi w czasie, gdy różne harmonogramy zostały opracowane, a mianowicie w czerwcu, lipcu i sierpniu 1832 roku. Ponieważ spis z 1831 r. został prawie całkowicie zniszczony w 1922 r., jest to podwójnie ważne źródło dla tych obszarów.<br><br><b>Tło</b><br>Ponieważ w latach 1830 i 1831 wzrosła liczba osób niepłacących, wielu duchownych Kościoła Irlandii znalazło się w poważnych tarapatach finansowych. Rząd w Dublinie ustanowił "Fundusz Pomocy Duchowieństwu 1831" na mocy ustawy z 1832 r., aby złagodzić ich trudną sytuację. Duchowni mogli jednak ubiegać się o zwrot zaległości z 1831 r. tylko pod warunkiem, że postępowali zgodnie z określonym procesem. Jedną z konsekwencji tej ustawy było to, że rząd miał za zadanie zebrać zaległe dziesięciny w każdej parafii, a nie duchowni.<br><br><b>Proces</b><br>Jeśli duchowny chciał ubiegać się o pomoc zgodnie z warunkami ustawy, musiał: - Złożyć oświadczenie pod przysięgą określające metody, jakie zastosował, próbując odzyskać zaległe dziesięciny za rok 1831. - Dołączyć do oświadczenia harmonogram, "załączony do niniejszego dokumentu", określający "Nazwiska, opisy i miejsca zamieszkania osób, dzierżawców ziemi" w jego parafii lub "Przedstawicieli tych z nich, którzy nie żyją". Harmonogram ten musiał również określać, ile dziesięciny było należne od każdego płatnika dziesięciny i ile każdy płatnik dziesięciny zalegał. Oświadczenia i harmonogramy musiały następnie zostać przesłane do Zamku Dublińskiego w celu podjęcia decyzji, czy ulga zostanie przyznana, czy nie, zgodnie z warunkami ustawy, która ustanowiła Fundusz Pomocy Duchowieństwu.<br><br><b>Affidavits</b><br>Są to najbardziej barwne części zapisów i konsekwentnie przekazują zjednoczony opór wobec płacenia dziesięciny. Te spiski lub zbiorowe odmowy nazywano "kombinacjami", często organizowanymi pod pretekstem meczów hurlingu (stąd termin "Hurlers"). Większość zeznań dotyczy gwałtownego oporu wobec płacenia dziesięcin. Oświadczenia stale odnoszą się do "sprawy w Carrickshock". Incydent ten przeraził duchownych Kościoła Irlandii i położył kres ich próbom odzyskania zaległych dziesięcin. Carrickshock to miasteczko w pobliżu Hugginstown w hrabstwie Kilkenny, w parafii Knocktopher. W środę, 14 grudnia 1831 r., tłum pięciuset osób podążał za grupą trzydziestu ośmiu policjantów pod dowództwem naczelnego konstabla, kapitana Gibbonsa, i procesowego, Edmunda Butlera, którego policja najwyraźniej chroniła. Tłum domagał się wydania im Butlera. Konfrontacja ostatecznie przybrała nieprzyjemny obrót. Na policję spadł grad kamieni, a Gibbons i czternastu jego ludzi zostało zabitych. Zginął również Butler i dwadzieścia pięć do trzydziestu miejscowych osób.